Voor dit werk werden we geïnspireerd door de glazen celwanden van kiezelwieren: ‘frustules’. We werden door Joop Mulder via de stimuleringsprijs die we ontvingen voor Klankvoer uitgenodigd om een nieuw werk voor Terschelling te ontwikkelen. Als je het Terschellingse strand onder de microscoop bekijkt vind je tussen de zandkorrels prachtige complexe vormen; het zijn minuscule huizen van glas bewoond door een ééncellige alg. Het glas beschermt hen en laat zonlicht op hun bladgroenkorrels vallen. De kiezelwieren zijn onmisbaar voor de zuurstofproductie en leveren ongeveer de helft van de primaire voedselproductie in de zee. Maar ook in zoet water zijn kiezelwieren te vinden; overal waar water is zijn ze te vinden. Na het strand van Terschelling zijn de frustules ook bij de IJssel, bij een vijver in Den Haag en in een theater terecht gekomen.