SPEELLIJST
WAAR
JAAR
VERBINDEND LICHT
Waddengebied
Actueel
Fjoertoer, Terschelling
2026
September me, Amersfoort
2025
IJsselbiënnale, Deventer
2023
Woest&Bijster, Ede
2022
De Maaltuin, Utrecht
2021
Botanische Tuinen, Utrecht
2021
De Maaltuin, Trompenburg
2021
Moving Landscapes, Föhr
2019
OEROL, Terschelling
2019
OEROL, Terschelling
2018
September me, Amersfoort
2017
OEROL, Terschelling
2017
Fort1881, Hoek van Holland
2016
Waddenwerkweekend
2016
Wonderfeel, ‘s Graveland
2015
Kriterion, Amsterdam
2014
De Betovering, Den Haag
2014
Festival Classique, Den Haag
2014
Blikopener festival, Delft
2013
Vuurtorens hebben in de geschiedenis van de Wadden altijd een belangrijke functie gehad. In een onvoorspelbaar gebied vol verraderlijke zandbanken zijn ze onmisbaar voor handel, visserij en andere maritieme activiteiten. Tegelijkertijd is de noodzaak voor de aanwezigheid van kustverlichting door slimme digitale systemen nagenoeg verdwenen en leiden technologische ontwikkelingen ertoe dat het licht zélf ook aan verandering onderhevig is. Zoals in de winter van 2024, toen de vuurtorenlampen stilzwijgend werden vervangen met LED-modules.
Alleen op onze eilanden schijnen de vuurtorens in alle richtingen, waardoor hun lichten ook sociale functies bekleedden. Nog niet zo lang geleden benadrukte de monumentale zwaai van het licht de weidsheid in de nacht, creëerde het flitsen van vergezichten en intieme momenten. Het oude licht scheen over het water, het wad, de dorpen en duinen, flitste in havens en lege straten en zwaaide in woon- en slaapkamers. Het licht raakte de gemeenschap en verbond hen met het verleden en de vele verhalen van hun voorouders, die ook al getekend werden door het licht. Het drong door tot in het dagelijks leven en de beleving van het landschap. Het was letterlijk en figuurlijk, onderdeel van de identiteit en eigenheid van het gebied. Maar met de verandering van het licht lijkt voor de bewoners van de Wadden nu ook iets essentieels verdwenen.
Alleen op onze eilanden schijnen de vuurtorens in alle richtingen, waardoor hun lichten ook sociale functies bekleedden. Nog niet zo lang geleden benadrukte de monumentale zwaai van het licht de weidsheid in de nacht, creëerde het flitsen van vergezichten en intieme momenten. Het oude licht scheen over het water, het wad, de dorpen en duinen, flitste in havens en lege straten en zwaaide in woon- en slaapkamers. Het licht raakte de gemeenschap en verbond hen met het verleden en de vele verhalen van hun voorouders, die ook al getekend werden door het licht. Het drong door tot in het dagelijks leven en de beleving van het landschap. Het was letterlijk en figuurlijk, onderdeel van de identiteit en eigenheid van het gebied. Maar met de verandering van het licht lijkt voor de bewoners van de Wadden nu ook iets essentieels verdwenen.
In samenwerking met kunstenaar Michiel Pijpe gaan we de komende tijd op onderzoek uit. Daarvoor draaien wij ons van de torens af en kijken mee met het veranderde licht. Samen met eilanders gaan we op zoek naar verdwenen ‘lichtplaatsen’: naar ontheemde verhalen over het licht, uit heden en verleden. Met de camera en microfoon als verlengstuk van onze zintuigen verzamelen we beelden en geluiden van deze ‘lichtplaatsen’ en brengen het licht terug met een ‘mobiele vuurtoren’. Dit draaiende mobiele licht creëert daarbij nieuwe perspectieven op het landschap. Letterlijk. Niet alleen op het wad, de duinen, bossen en huizen, maar ook op alles wat nu in dat landschap leeft. En soms wijst het licht ineens naar het verleden. Naar wat ooit in het landschap was. Maar
omdat je op het verleden niet kan projecteren worden deze
beelden
tegelijkertijd symbolen van herinneren en vergeten. Het licht verbindt
met de plek, het hier en nu maar dus ook met andere tijden, die geweest zijn of nog moeten komen.
concept en uitvoering - Charlotte ‘t hart, Karin van der veen en michiel pijpe
|
beeld - Michiel Pijpe
|
geluid - karin van der veen
|
Productie - charlotte ‘t hart
|
Prototype mobiel vuurtorenlicht - Michiel Pijpe | mede mogelijk gemaakt door bpd cultuurfonds, waddenfonds en fonds cultuurparticipatie